رازهاي شب

دلم بدجوری گرفته دوست دارم با صدای بلند بزنم زیر گریه و داد بزنم دوست دارم که هق هق کنم اخه خدا قربونت برم اخه این عدل این انصافه که میگی اگه خودکشی کنید من مجازاتتون میکنم اگه میخوای عدل و رعایت کنی میزاشتی اومدنمون و مردنمون با خودمون باشه خستم به خداوندیت قسم خستم دیشب میخواستم قرص بخورم و خودمو راحت کنم ولی بازم یه نیرویی نگهم داشت من عاشق مرگم ولی چرا خدا اونایی رو که دوست دارن برن نمیبره چرا هر کی خیلی به این دنیا وابستس همیشه زودتر میرفته خدا من خیلی خستم میخوام بیام پیش تو و بابا میدونم که همین الانشم جام تو جهنمه ولی دیگه برام مهم نیست حداقل تو مجازات جسمی میکنی من از این دنیایی بچه بازی با این همه اسباب بازی که برامون ساختی تا خودمونو باهاش سرگرم کنیم خسته شدم خودت نشستی تو بهشتت اونوقت به ما میگی با این چندتا اسباب بازی قانع شیم ؟ من تو رو میخوام پرواز به اون بالاها از این دنیا و ادمای خاکیت متنفرم ازشون بدم میاد بابا تو واسطه شو پیش خدا بزار منو بیاره پیشت بهش بگو بچم بی کسه خسته شده از در بدری بزار منو بیاره پیشت بابا ازت خواهش میکنم  خستم به خدا خستم

کلاغ پر ... گنجیشک پر ... زندگی پر ...

امید پر ... اطمینان پر ...

همه چی پر...

سلام ای بی وفا

امروز دلم تنگ شده برای همه چی

برای خودم خنده هام ....

نمی دونم کجایی چی کار می کنی گاهی فکر می کنم

این رسم رفاقت نبود بود ؟!!!!

حداقل واسه رفتنت خداحافظی می کردی نه اینکه بی خبر بری ...

 من که می دونم بازیم دادی رفتی اما نمی دونم باز چرا دلتنگت می شم

چرا دلم می خواد باهات حرف بزنم

روزی که گفتی می خوای بری شیمی درمانی من نشسته بودم گریه می کردم

از داداشت که پرسیدم که چطوری ؟

در جواب نگرانی من بهم گفت سالم نشستی با دوستت

داری فیلم نگاه می کنی

این رسمش نبود باهات بودم تو سختی تو ناراحتی دریغ از یه حرف راست از تو

هنوز باور نکردم که کلا دوستیمونو برپایه ی دروغ ساختی

اما دیگه مهم نیست هیچی مهم نیست دیگه مهم نیست دروغ بگی

یا نه چون همه چی تموم شد

اما دارم می سوزم از اینکه یه بارم اذیتت نکردم که اینکارو باهام کردی

شاید تقصیر من بود که خیلی دوستت داشتم

شایدم تقصیر زمونست که ادمارو بی وفا افریده

تقصیر هرکی بود

این دوستی هم شد مثل همه چیم ....پر

من پر ... تو پر ... دوستی پر ...

امیدوارم هر جا هستی خوش باشی

خداحافظ بی وف

سلام

دلم گرفته مثل همیشه هوا ابریه عین چشمای من

نمی دونم چی بگم

یه هفته گزشت از دروغ های تو ...

یه هفته گزشت از سادگیه من ...

یه هفته گزشت از اطمینانی که داشتم ولی بازی گرفته شد ....

یه هفته چه زود می گزره

هر روز پا می شم به امیده اینکه همه اینا دروغه اما تا

به گوشیم نگاه می کنم باز s داداشت بهم دهن کجی می کنه که

یعنی نه عاطفه همه چیز راسته

راسته دوستت نداشت...

راسته بازی بودی ...

راسته که فقط سر گرمی بودی...

راسته که غیر تو با کسه دیگه ای هم بوده ...

راسته همه اینا راسته ...

اما باز به خودم می گم چرا ناراحتی دوست داشتن که زوری نمی شه!

می شه؟

دوست داشتن زوری می شه ترحم من که ترحم نمی خوام

اصلا مهم نیست چی کار کردی اما فکر کردی چی کار کردی ...؟

یه لحظه فکر کن چی کار کردم که این کارو کردی ...؟

تو که می گفتی با همه فرق داری

این فرقت بود ... ؟

تو که می گفتی دوسته تو رگیتم

این تو رگیت بود ...؟

هیچ کس واسه کارایی که باهام کردی جوابی نداره

حتی خودم

هر چی فکر می کنم می بینم کاریت نکردم

این جوابه من نبود حتی لایق یه خداحافظی هم نبودم چه

بد پیچوندیم

نمی دونم اتقام چی و کی و ازم گرفتی

اما تر و خشک و با هم سوزوندی

همش به خودم می گم اون بهت نامردی کرد چرا بهش فکر می کنی ...!

اما باز می گم شاید واسه کارش دلیل داشته

چون من مثل تو تر و خشک با هم نمی سوزونم

اما خودمم می دونم که سره کار بودم زود حرفاتو باور کردم

دیگه هیچ کدوم مهم نیست به خودم قول دادم دیگه بهت فکر نکنم

اهنگی هم که این مدت گوش می کردم و می نویسم

چون حرف دلمه

تو هم می سپرم به خدا و خاطرات

خودشون جوابتو میدن

تو هم برو خوش باش با کیمیا جون

دیگه بهت فکر نمی کنم چون تو هم فکر منو نکردی

واسه همیشه خداحافظ بی معرفت عالم

یه روز می فهمی کی تورو دوستت داشت

تموم زندگیشو پات می گزاشت

منی که دنبال هوس نبودم

برای پروازت قفس نبودم

منی که دنیام شده بود خندهات

جون می دادم خیس نشه یک وقت چشات

با اون نشستی و به من خندیدی

بگو ببینم به کجا رسیدی؟

خوبیش همین بود که تورو شناختم

درسته بردی ولی من نباختم

اخه چرا خواستی که من بشکنم؟

تو که گفتی همه چیزت منم

باشه واسه ما اینجوری نوشتن

تنهایه تنهایه سهم من

با اون نشستی و به من خندیدی

بگو ببینم به کجا رسیدی؟

خوبیش همین بود که تورو شناختم

درسته بردی ولی من نباختم

نفرین نمی کنم دلم نمیاد

فقط دیگه دلم تورو نمی خواد

دلم می خواد به روز من بیفتی

پیشه یکی بفهمی خیلی مفتی

 خدایا وحشت تنهایی ام کشت

                کسی با قصه من اشنا نیست

                     در این عالم ندارم هم زبانی

                          به صد اندوه می نالم ... روا نیست

                شبم طی شد کسی بر در نکوبید

                     به بالینم چراغی کس نیفروخت

                           نیامد مهتابم بر لب بام

                                دلم از این همه بیگانگی سوخت

                          به روی من نمی خندد امیدم

                                شراب زندگی در ساغرم نیست

                                      نه شعرم می دهد تسکین به حالم

                                             که غیر از اشک غم در دفترم نیست

                               بیا ای مرگ جانم بر لب امد

                                     بیا در کلبه ام شوری بر انگیز

                                             بیا شمعی به بالینم بیاویز

                                                     بیا شعری به بالینم بیاویز

                                    دلم در سینه کوبد سر به دیوار

                                             که این مرگ است بر در می زند مشت

                                                    بیا ای هم زبان جاودانی

                                                            که امشب وحشت تنهایی ام کشت

زندگی چون کودکی تنهاست: ساده وغمناک!، اشک سردی همچون مروارید میدود در جام چشمانش، میچکد بر خاک، سادگی در چهره اش پیداست! گاه یک لبخند میدمد در اسمان گونه هایش گرم، می شکوفد در بنا گوشش غنچه آزرم. گاه ابر تیره اندوه بر جبینش میگشد دامن سر فرو می اورد نا شاد، چون نهاهی نرمو نازک تن در گذار باد زندگی زیباست: ساده و مغموم، چون غزالی در کنار چشمه ای،در خلوت جنگل مانده از دیدار جفت گمشده محروم دیده اش از انتظاری جاودان لبریز در بهاری سرد مرغ زیبایی نشسته شادمان بر شاخه اندوه سادگی افتاده همچون شبنمی از دیده مهتاب در سکون حیرتی خاموش بر عقیق بوته اعجاب زندگی چون کودکی تنهاست: ساده وغمناک، زندگی زیباست